مدیریت چرا در مرتع
مقدمه
منابع طبیعی به عنوان بستر حیات ، عامل اصلی در جهت رسیدن به
اثرات چرا بر پوشش گیاهی مرتع
میزان چرای مطلوب به پوشش گیاهی مراتع وابسته است هر چه تعداد دام و مدت زمان چرا متناسب با میزان علوفه موجود مرتع باشد بهره دهی دام و مرتع بیشتر خواهد شد .
مزایای چرای کم
اگر دام به نسبت سطحی از مرتع که در اختیار دارد کمتر از حد معمول از علوفه آن تغذیه نماید و مابقی غذای دام از طریق مصرف علوفه خشک تامین شود
معایب چرای زیاد
اگر دام به نسبت سطحی از مرتع که در اختیار دارد بیشتر از حد معم
استفاده صحیح از علوفه مرتع
برای استفاده مداوم و اقتصادی از مرتع باید در انتخاب تعداد دام دقت کافی به عمل آید تا متناسب با ظرفیت مرتع باشد . اگر تعداد دام بیش از ظرفیت مرتع باشد گیاهان خوش خوراک از بین رفته و تولیدات دامی کاهش خواهد یافت و مرتع ارزش خود را از دست خواهد داد .
کاهش پوشش گیاهی مراتع ممکن است
1. اثر برخورد قطرات باران به خاک را افزایش دهد .
2. بر اثر روان آب به وجود آمده خاک مراتع را شسته و مواد آلی آن را کاهش دهد .
3. سله خاک را افزایش دهد .
4. مقدار نفوذ آب در خاک را کاهش دهد .
برای جلوگیری از تخریب و نابودی مراتع باید موارد زیر را رعایت کنیم
1. جلوگیری از چرای زود رس
2. نکندن بوته های مرتعی
3. خوداری از چرای مفرط
4. جلوگیری از ورود دام مازاد به مرتع
5. جلوگیری از سوزاندن بوته های مرتعی
6. رعایت فصل چرا
7. جلوگیری از ورود دام به مراتع قرق شده
8. عدم چرا در مواقعی که خاک مرتع زیاد مرطوب است
9. چرای گیاهان مرتعی بعد از مرحله گل دهی











